obèrt

Occitan

Etimologia

De obrir.

Prononciacion

/uˈβɛɾt/, /uˈβɛɾt/

França (Bearn) : escotar « obèrt »

Sillabas

o|bèrt

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	obèrt	obèrts
	[uˈβɛɾt]	[uˈβɛɾts]
Femenin	obèrta	obèrtas
	[uˈβɛɾto̞]	[uˈβɛɾto̞s]

obèrt (lengadocian) , (gascon)

1. Qu’es pas tancat.
2. Qu'es desplegat, en parlant dels membres o d’un organ del còrs.
3. Que mòstra una persona avenenta, brava
4. Manifèst, patent.
5. Qualifica un conflicte declarat.
6. (sciéncias) Qualifica un problèma o una question qu’es pas resolguda.

Variantas dialectalas

• draubit, draubèrt (gascon)
• ubèrt (gascon)
• aubèrt / aubrit (gascon)
• dubèrt (lemosin, lengadocian, provençau)
• dobèrt (lengadocian)
• dreibit (lemosin)

Sinonims

• claus
• embarrat

Traduccions

alemand: offen (de), eröffnet (de) anglés: open (en) basc: ireki (eu) catalan: obert (ca) espanhòl: abierto (es)

francés: ouvert (fr) italian: aperto (it) lorenc roman : deuvêt (lorenc) (m), dévyè (lorenc) (m), devyât (lorenc) portugués: aberto (pt)

Forma de vèrb

obèrt

1. Participi passat masculin singular de obrir.