obstinat

Occitan

Etimologia

De obstinar

Prononciacion

lengadocian, gascon /ut͡stiˈnat/, /ut͡stiˈnat/

provençau /ubstiˈnat/, /ubstiˈnat/

Adjectiu

obstinat

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	obstinat	obstinats
	[ut͡stiˈnat]	[ut͡stiˈnats]
Femenin	obstinada	obstinadas
	[ut͡stiˈnaðo̞]	[ut͡stiˈnaðo̞s]

1. Que fa mòstra d'obstinacion.

Sinonims

• atissat
• caput / capborrut
• encapriciat
• cotaire
• testut

Traduccions

alemand: starrsinnig (de), halsstarrig (de), hartnäckig (de), stur (de) anglés: obstinate (en), stubborn (en) basc: catalan: obstinat (ca)

espanhòl: obstinado (es) francés: obstiné (fr) italian: ostinato (it) portugués: obstinado (pt)

Nom comun

obstinat (femenin: obstinada)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
obstinat	obstinats
[ut͡stiˈnat]	[ut͡stiˈnats]

1. Aquel que s'obstinar.

Traduccions

alemand: Sturkopf (de), Dickkopf (de) anglés: mule (en) basc: catalan: obstinat (ca)

espanhòl: obstinado (es) francés: obstiné (fr) italian: tenace (it) portugués: teimoso (pt), casmurro (pt)

Forma de vèrb

obstinat

1. participi passat al masculin singular de obstinar.

Catalan

Etimologia

De obstinar

Prononciacion

Oriental: central /upstiˈnat/, /upstiˈnat/, balear /opstiˈnat/, /opstiˈnat/, /upstiˈnat/, /upstiˈnat/

Occidental: nord-occidental /opstiˈnat/, /opstiˈnat/, valencian /opstiˈnat/, /opstiˈnat/, /ostiˈnat/, /ostiˈnat/

Adjectiu

obstinat

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	obstinat	obstinats
Femenin	obstinada	obstinades

1. obstinat ^(oc)

Nom comun

obstinat (femenin: obstinada)

Declinason
Singular	Plural
obstinat	obstinats

1. obstinat ^(oc)

Forma de vèrb

obstinat

1. participi passat al masculin singular de obstinar.