obstinar

Occitan

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ut͡stiˈna/, /ut͡stiˈna/

provençau /ubstiˈna/, /ubstiˈna/

Vèrb

s'obstinar

1. Far mòstra d'obstinacion.
2. S'afanar per un prètzfach, un trabalh.

Sinonims

Far mòstra d'obstinacion

• s'atissar
• s'encanissar
• s'encapriciar
• s'entestar

Derivats

• obstinat

Parents

• obstinacion

Traduccions

alemand: anglés: be obstinate (en) basc: catalan: obstinar (ca)-se

espanhòl: obstinar (es)se francés: s'obstiner (fr) italian: ostinar (it)si portugués: obstinar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

Oriental: central /upstiˈnar(sə)/, /upstiˈnar(sə)/, balear /opsti'nəɾ(sə)/, /opsti'nəɾ(sə)/, /upsti'nər(sə)/, /upsti'nər(sə)/

Occidental: nord-occidental /opstiˈnar(se)/, /opstiˈnar(se)/, valencian /opstiˈnaɾ(se)/, /opstiˈnaɾ(se)/, /ostiˈnaɾ(se)/, /ostiˈnaɾ(se)/

Vèrb

s'obstinar

1. S'obstinar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

/oβstiˈnaɾ(se)/, /oβstiˈnaɾ(se)/

Vèrb

obstinar

1. Causar irritacion o impaciéncia.

s'obstinar

1. S'obstinar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

Portugal /ɔbʃtiˈnaɾ/, /ɔbʃtiˈnaɾ/; Brasil /obʃtʃĩˈnaɾ/, /obʃtʃĩˈnaɾ/, /obʃtʃiˈna/, /obʃtʃiˈna/

Vèrb

obstinar

1. Venir obstinat.

s'obstinar

1. S'obstinar ^(oc)