ocupant

Occitan

Etimologia

De ocupar.

Prononciacion

/ukyˈpan/, /ukyˈpan/, provençau /ukyˈpãⁿ/, /ukyˈpãⁿ/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	ocupant	ocupants
	[ukyˈpan]	[ukyˈpans]
Femenin	ocupanta	ocupantas
	[ukyˈpanto̞]	[ukyˈpanto̞s]

ocupant

1. (drech) Qu'ocupa un luòc.
   • La partida ocupanta.
2. Qu'ocupa, que pren de temps.
   • Es una òbra plan ocupanta.

Variantas dialectalas

• aucupant (gascon)

Sinonims

Qu'ocupa un país

• aucupador / ocupador
• aucupaire

Derivats

• preocupant

Traduccions

alemand: beschäftigt (de) anglés: occupying (en) basc: catalan: ocupant (ca)

espanhòl: ocupante (es) francés: occupant (fr) italian: occupante (it) portugués: ocupante (pt) ucraïnian: окупант (uk)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ocupant	ocupants
[ukyˈpan]	[ukyˈpans]

ocupant masculin, (equivalent femenin: ocupanta)

1. (drech) Aquel qu'ocupa un airal.
2. (per extension) envasidor.

Variantas dialectalas

• aucupant (gascon)

Sinonims

Qu'ocupa un país

• aucupador / ocupador
• aucupaire

Qu'ocupa un lòtjament

• estancièr
• estatjant

Traduccions

alemand: Bewohner (de) anglés: occupant (en) basc: catalan: ocupant (ca)

espanhòl: ocupante (es) francés: occupant (fr) italian: occupante (it) portugués: ocupante (pt)

Forma de vèrb

ocupant

1. participi present de ocupar

Catalan

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « ocupant »

Etimologia

De ocupar.

Prononciacion

Balearic, Valencian /okuˈpant/, /okuˈpant/, Central /ukuˈpan/, /ukuˈpan/

Adjectiu

ocupant masculin o femenin, (plurals: ocupants)

1. ocupant ^(ca) / ocupanta ^(ca)

Nom comun

ocupant masculin o femenin, (plurals: ocupants)

1. ocupant ^(ca) / ocupanta ^(ca)

Forma de vèrb

ocupant

1. participi present de ocupar