papirús

Occitan

Etimologia

Pel latin papyrus, del grèc ancian πάπυρος, Cyperus papyrus, d’origina escura.

Prononciacion

lengadocian, gascon /papiˈɾys/, /papiˈɾys/

provençau /papiˈʀys/, /papiˈʀys/

Sillabas

pa|pi|rús

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
papirús	papirisses
[papiˈɾys]	[papiˈɾyses]

papirús masculin

Airal plantat de papirusses (Cyperus papyrus)

Fuèlh de papirús

Lo papirús dich Varille, Musèu Labit (Tolosa)

1. (Botanica) Planta de la familha de las ciperacèas (Cyperaceae). Planta aquatica erbacèa que buta en Egipte long de Nil, que la camba es triangulara e que la rusca servissiá als egipcians ancians per far los fuèlhs qu'utilizavan per escriure.# (Per extension) Fuèlh fach amb lo papirús.
2. (Per extension) Fuèlh fach amb lo papirús.
3. (Per metonimia) Tèxte escrich sus un fuèlh de papirús.

Variantas dialectalas

• papirus
• papir (gascon)

Derivats

• Lo prefix papiro-
  • papirofag
  • papirofilia
  • papirologia
  • ...

Parents

• papièr / papier / papèr

Traduccions

Convencions internacionalas: cyperus papyrus (conv) (planta) alemand: Papyrus (de), Echter Papyrus (de) (planta), Papyrusstaude (de) (planta) anglés: papyrus (en) basc:

catalan: papir (ca) espanhòl: papiro (es) francés: papyrus (fr) italian: papiro (it) portugués: papiro (pt)