pargue

Occitan

Etimologia

Del bas latin parrĭcus.

Prononciacion

/ˈpaɾɣe/, /ˈpaɾɣe/ (lengadocian).

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « pargue »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
pargue	pargues
[ˈpaɾɣe]	[ˈpaɾɣes]

pargue masculin (auvernhat) (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)

1. Urban. Espaci de terrenh dobèrt, delimitat e poblat de bòsques, prats e estanhs destinat principalament a l'agradança umana.
2. Agri. Enclaus per las bèstias, los tropèls de fedas o de vacas.

Variantas dialectalas

• parc (gascon)

Traduccions

alemand: Park (de) masculin anglés: park (en) catalan: parc (ca) masculin

francés: parc (fr) masculin italian: parco (it) masculin