pervenir

Occitan

Etimologia

Del latin pervenire.

Prononciacion

/peɾβeˈni/, /peɾβeˈni/

Vèrb

pervenir

1. Arribar a aténher una tòca.

Traduccions

anglés: to accomplish (en) catalan: pervenir (ca), arribar (ca)

francés: parvenir (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pervenir
Gerondiu	pervenent
Participi passat
	singular			plural
masculin	pervengut			pervenguts
femenin	pervenguda			pervengudas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	perveni	pervenes	perven	pervenèm	pervenètz	pervenon
Imperfach	perveniái	perveniás	perveniá	perveniam	perveniatz	pervenián
Preterit	pervenguèri	pervenguères	pervenguèt	pervenguèrem	pervenguèretz	pervenguèron
Futur	pervendrai	pervendràs	pervendrà	pervendrem	pervendretz	pervendràn
Condicional	pervendriái	pervendriás	pervendriá	pervendriam	pervendriatz	pervendrián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pervenga	pervengas	pervenga	pervengam	pervengatz	pervengan
Imperfach	pervenguèssi	pervenguèsses	pervenguès	pervenguèssem	pervenguèssetz	pervenguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	perveni !	—	pervengam !	pervenètz !	—
Negatiu	—	pervengas pas !	—	pervengam pas !	pervengatz pas !	—
Nòtas