petulant

Occitan

Etimologia

Del latin petulans.

Prononciacion

lengadocian, gascon /petyˈlan/, /petyˈlan/

provençau /petyˈlãⁿ/, /petyˈlãⁿ/

escotar « petulant »

Sillabas

pe|tu|lant

Adjectiu

petulant

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	petulant	petulants
	[petyˈlan]	[petyˈlans]
Femenin	petulanta	petulantas
	[petyˈlanto̞]	[petyˈlanto̞s]

1. Qu'es viu, brusc, impetuós, que capita pas a se mestrejar.

Derivats

• petulància

Sinonims

• alebraudit
• aluserpit
• boleguet
• esperdigalhat
• impetuós
• viu

Traduccions

alemand: heftig (de) anglés: petulant (en) basc: catalan: petulant (ca)

espanhòl: petulante (es) francés: pétulant (fr) italian: petulante (it) portugués: petulante (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin petulans.

Prononciacion

/ˈpɛt͡ʃʊlənt/, /ˈpɛt͡ʃʊlənt/, /ˈpɛtjʊlənt/, /ˈpɛtjʊlənt/, /ˈpɛt͡ʃələnt/, /ˈpɛt͡ʃələnt/, /ˈpɛtjələnt/, /ˈpɛtjələnt/

Sillabas

pe|tu|lant

Adjectiu

petulant

1. que capita pas a se mestrejar, iretge

Catalan

Etimologia

Del latin petulans.

Prononciacion

[?]

Sillabas

pe|tu|lant

Adjectiu

petulant masculin o femenin, (plurals: petulants)

1. que capita pas a se mestrejar, arrogant, vanitós