plantar

Occitan

Etimologia

Del latin plantare.

Prononciacion

/planˈta/, /planˈta/

França (Bearn) : escotar « plantar »

Sillabas

plan | tar

Vèrb

plantar

1. Botar una planta en tèrra per fin de la far racinar.

Derivats

plant planta plantable plantacion plantada

plantador plantadís plantadissa plantaire plantatge

Traduccions

alemand: pflanzen (de) anglés: to plant (en) catalan: plantar (ca)

francés: planter (fr) italian: piantare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	plantar
Gerondiu	plantant
Participi passat
	singular			plural
masculin	plantat			plantats
femenin	plantada			plantadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	planti plante	plantas	planta	plantam	plantatz	plantan
Imperfach	plantavi	plantavas	plantava	plantàvem	plantàvetz	plantavan
Preterit	plantèri	plantères	plantèt	plantèrem	plantèretz	plantèron
Futur	plantarai	plantaràs	plantarà	plantarem	plantaretz	plantaràn
Condicional	plantariái	plantariás	plantariá	plantariam	plantariatz	plantarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	plante	plantes	plante	plantem	plantetz	planten
Imperfach	plantèssi	plantèsses	plantès plantèsse	plantèssem	plantèssetz	plantèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	planta !	—	plantem !	plantatz !	—
Negatiu	—	plantes pas !	—	plantem pas !	plantetz pas !	—
Nòtas