predicar

Occitan

Etimologia

Del latin praedicare.

Prononciacion

/pɾeðiˈka/, /pɾeðiˈka/

França (Bearn) - Gascon : escotar « predicar »

Sillabas

pre | di | car (3)

Vèrb

predicar

1. Espandir los principis d'una religion o d'una cresença per la paraula.

Sinonims

• presicar

Mots aparentats

• predicador
• predicator
• predicaire

Traduccions

alemand: predigen (de) anglés: to preach (en) catalan: predicar (ca)

espanhòl: predicar (es) francés: prêcher (fr) italian: predicare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	predicar
Gerondiu	predicant
Participi passat
	singular			plural
masculin	predicat			predicats
femenin	predicada			predicadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	prediqui predique	predicas	predica	predicam	predicatz	predican
Imperfach	predicavi	predicavas	predicava	predicàvem	predicàvetz	predicavan
Preterit	prediquèri	prediquères	prediquèt	prediquèrem	prediquèretz	prediquèron
Futur	predicarai	predicaràs	predicarà	predicarem	predicaretz	predicaràn
Condicional	predicariái	predicariás	predicariá	predicariam	predicariatz	predicarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	predique	prediques	predique	prediquem	prediquetz	prediquen
Imperfach	prediquèssi	prediquèsses	prediquès prediquèsse	prediquèssem	prediquèssetz	prediquèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	predica !	—	prediquem !	predicatz !	—
Negatiu	—	prediques pas !	—	prediquem pas !	prediquetz pas !	—
Nòtas