quiti

Occitan

Etimologia

Del latin quietus « tranquil »

Prononciacion

/kiˈti/, /kiˈti/

Sillabas

qui|ti

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	quiti	quitis
	[kiˈti]	[kiˈtis]
Femenin	quítia	quítias
	[kiˈtjo̞]	[kiˈtjo̞s]

quiti

1. Desliurat d’un deute, d’una obligacion, d’un dever.
2. Desliurat, desbarrassat de quicòm.

Variantas dialectalas

• quite

Derivats

• quitança
• aquitar
• quiti de

Traduccions

alemand: quitt (de) anglés: quits (en) (1: RU), even (en) (2: EUA), rid (en) (2) basc: catalan: quiti (ca)

espanhòl: francés: quitte (fr) italian: quitto (it) portugués: quite (pt)

Forma de vèrb

quiti

1. Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de quitar

Catalan

Etimologia

Del latin quietus « tranquil »

Prononciacion

/kiˈti/, /kiˈti/

Sillabas

qui|ti

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	quiti	quitis
	[kiˈti]	[kiˈtis]
Femenin	quítia	quítias
	[kiˈtjo̞]	[kiˈtjo̞s]

quiti

1. quiti ^(oc)

Forma de vèrb

quiti

1. Tresena persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de quitar
2. Tresena persona del singular del present del subjunctiu de quitar
3. Primièra persona del singular del present del subjunctiu de quitar