ròc

Occitan

Etimologia

Del bas latin rocca

Del persan رخ, rokh « tor, carri ».

Prononciacion

/ˈrɔk/, /ˈrɔk/

Sillabas

ròc

Nom comun 1

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ròc	ròcs
[ˈrɔc]	[ˈrɔcs]

ròc masculin

1. Massa de pèira fòrça dura, fixada al sòl o sota la tèrra.
2. Pèira, calhau

Variantas dialectalas

• ròca

Derivats

• rocar
• enrocar

Sinonims

• calhau
• còdol

Traduccions

massa de pèire...
alemand: Fels (de), Felsen (de), Steinmasse (de) anglés: rock (en) basc: catalan: pedra (ca), penyal (ca), roca (ca), roc (ca)	espanhòl: roca (es) francés: roc (fr) italian: roccia (it) portugués: rocha (pt), rochedo (pt)

Nom comun 2

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ròc	ròcs
[ˈrɔc]	[ˈrɔcs]

ròc masculin

1. (Jòc d'escacs) Tor.

Traduccions

alemand: Turm (de) anglés: rock (en) basc: catalan: roc (ca)

espanhòl: roque (es) francés: roc (fr) italian: re (it) portugués: roque (pt)