enrocar

Occitan

Etimologia

De ròc.

Prononciacion

/enɾuˈka/, /enɾuˈka/

Sillabas

en|ro|car

Vèrb

enrocar

1. Cobrir d'un sisa de ròcs e pèiras una cauçada, un valat, una restanca.
2. Realizar una rocada.
3. Fixar pel ròc
4. Venir dur coma lo ròc, se transformar en ròc
5. Tuar a còps de pèiras e ròcs

Sinonims

Cobrir de ròcs e pèiras

• empeirar

Venir dur coma lo ròc, se transformar en ròc

• petrificar
• arroquir

Tuar a còps de pèiras e ròcs

• desrocar
• lapidar
• arroquir
• acairar

Traduccions

Cobrir de ròcs e pèiras
alemand: anglés: stone (en) basc: catalan: empedrar (ca)	espanhòl: empedrar (es) francés: empierrer (fr) italian: portugués: enrocar (pt), empedrar (pt)

Tuar a còps de pèira
alemand: steinigen (de) anglés: stone (en) (to death), lapidate (en) (sostengut) basc: catalan: lapidar (ca)	espanhòl: lapidar (es), apedrear (es) francés: lapider (fr) italian: lapidare (it) portugués: lapidar (pt), apedrejar (pt)

Catalan

Etimologia

(nom 1) De roca.

(nom 2) Del persan رخ, rokh « tor, carri ».

Prononciacion

Balearic /ənroˈka/, /ənroˈka/, Central /ənruˈka/, /ənruˈka/, Valencian /enroˈkaɾ/, /enroˈkaɾ/

Sillabas

en|ro|car

Vèrb 1

enrocar

1. Embolhar un ret dins los ròcs dels fonzes.
2. Engulhar pels ròcs.
3. petrificar ^(oc)

Vèrb 2

enrocar

1. Al jòc d'escacs: rocar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del persan رخ, rokh « tor, carri »

Prononciacion

/ẽnroˈkaɾ/, /ẽnroˈkaɾ/

Sillabas

en|ro|car

Vèrb

enrocar

1. Al jòc d'escacs: rocar ^(oc)

Portugués

Etimologia

(nom 1) De roca.

(nom 2) Del persan رخ, rokh « tor, carri ».

Prononciacion

Portugal /ẽʀuˈkaɾ/, /ẽʀuˈkaɾ/; Brasil /ĩɦoˈkaɾ/, /ĩɦoˈkaɾ/, /ĩhoˈka/, /ĩhoˈka/

Sillabas

en|ro|car

Vèrb 1

enrocar

1. enrocar ^(oc)
2. Embolhar un ret dins los ròcs dels fonzes.

Vèrb 2

enrocar

1. Al jòc d'escacs: rocar ^(oc)