racar

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/raˈka/, /raˈka/

França (Bearn) : escotar « racar »

Sillabas

ra | car (2)

Vèrb

racar

1. Rapilhar.
2. Fugir.
3. Vomir.

Traduccions

catalan: esgotimar (ca) (1), fugir (ca) (2), vomitar (ca) (3)

francés: grappiller (fr) (1), fuir (fr) (2), vomir (fr) (3)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	racar
Gerondiu	racant
Participi passat
	singular			plural
masculin	racat			racats
femenin	racada			racadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	raqui raque	racas	raca	racam	racatz	racan
Imperfach	racavi	racavas	racava	racàvem	racàvetz	racavan
Preterit	raquèri	raquères	raquèt	raquèrem	raquèretz	raquèron
Futur	racarai	racaràs	racarà	racarem	racaretz	racaràn
Condicional	racariái	racariás	racariá	racariam	racariatz	racarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	raque	raques	raque	raquem	raquetz	raquen
Imperfach	raquèssi	raquèsses	raquès raquèsse	raquèssem	raquèssetz	raquèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	raca !	—	raquem !	racatz !	—
Negatiu	—	raques pas !	—	raquem pas !	raquetz pas !	—
Nòtas