ratificacion

Occitan

Etimologia

Del latin ratificatio, de ratificare, de ratus (« définitiu, fixag, valable ») e facere (« far »).

Prononciacion

/ratificaˈsju/, /ratificaˈsju/, provençau /ʀatifika'sjũⁿ/, /ʀatifika'sjũⁿ/

Sillabas

cer|ti|fi|car|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
ratificacion	ratificacions
[ratificaˈsju]	[ratificaˈsjus]

ratificacion

1. Accion de ratificar.
2. (legislacion) Aprobacion dins las formas requeridas, mai sovent pel vòte d’una assemblada, d’un tèxte escrich o signat per una autra autoritat.

Traduccions

alemand: Ratifizierung (de), Ratifikation (de) anglés: ratification (en) basc: berrespen (eu) catalan: ratificació (ca)

espanhòl: ratificación (es) francés: ratification (fr) italian: ratifica (it) portugués: ratificação (pt)