reprovacion

Occitan

Etimologia

Du latin reprobatio

Prononciacion

lengadocian, gascon /repɾuβaˈsju/, /repɾuβaˈsju/; provençau /ʀepʀuvaˈsjũⁿ/, /ʀepʀuvaˈsjũⁿ/

França (Bearn) : escotar « reprovacion »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
reprovacion	reprovacions
[repɾuβaˈsju]	[repɾuβaˈsjus]

reprovacion femenin

1. Accion per que se reprova, se fòrageta ; blaime, desaprovacion sevèra.
2. (religion) Jutjament de Dieu contra los pecaires impenitents.

Antonims

• aprovacion

Antonims

• reprovar
• reprovat

Sinonims

• refús
• rebut

Traduccions

alemand: Verdammnis (de), Verdammung (de) anglés: disapproval (en), reprobation (en) basc: catalan: reprovació (ca)

espanhòl: reprovación (es) francés: réprobation (fr) italian: riprovazione (it) portugués: reprovação (pt)