słyšeć

Naut sorab

Etimologia

Del protoeslau *slyšati. A comparar amb słuchać « escotar ».

Prononciacion

[?]

Vèrb

słyšeć imperfectiu

1. Ausir, percebre.

Mots aparentats

• słyšenje
• słyšitosć
• słyšomny

Conjugason

Naut sorab

Infinitiu	słyšeć
Participi passat
	singular
masculin	słyšany
femenin	słyšana
neutre	słyšane
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural			dual
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ja	ty	wón wona wono wone	my	vy	woni wone	mój	wój	wonaj wonej
Present	słyšu	słyšiš	słyši	słyšimy	słyšiće	słyša	słyšimoj	słyšitaj słyšitej	słyšitaj słyšitej
Preterit	słyšach	słyšeše	słyšeše	słyšachmy	słyšešće	słyšachu	słyšachmoj	słyšeštaj słyšeštej	słyšeštaj słyšeštej
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural			dual
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ja	ty	wón wona wono wone	my	vy	woni wone	mój	wój	wonaj wonej
Imperatiu	—	słyš !	—	słyšmy !	słyšće !	—	słyšmoj !	słyštaj ! słyštej !	—
Passat
Nombre	singular			plural			dual
Masculin	słyšał			słyšeli			słyšałoj
Femenin	słyšała			słyšałe			słyšałoj
Neutre	słyšało			słyšałe			słyšałoj
Nòtas

Referéncias

• Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.