sarralha
Occitan
Etimologia
Del latin tardiu *serracŭla, derivat del vèrb serare « barrar ».
Prononciacion
/saˈraʎo/
França (Bearn) : escotar « sarralha »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| sarralha | sarralhas |
| [saˈraʎo] | [saˈraʎos] |
sarralha femenin
- Part metallica fixada a una pòrta que permet de la barrar en i metre una clau.
- E un bèu jorn l'espessa pòrta siaguèt estrementida, la gròssa clau craïnèt dins la sarralha, traguent un bruch espectaclós au fons d'aquel potz sens fin de silenci.
- (Joan Frederic Brun, "L'anèl de la serpnassa")