sasir

Occitan

Etimologia

Del latin medieval sacire, atestat vèrs 700, manlevat al naut alemand ancian *sazjan que dona l'alemand setzen.

Prononciacion

/saˈzi/, /saˈzi/

França (Bearn) : escotar « sasir »

Sillabas

sa | sir

Vèrb

sasir

1. Agantar quicòm vigorosament.
2. Confiscar quicòm.

Traduccions

alemand: packen (de), fassen (de) anglés: to grab (en), to take hold of, to seize (en)

catalan: agafar (ca), agarrar (ca) francés: saisir (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	sasir
Gerondiu	sasissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	sasit			sasits
femenin	sasida			sasidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	sasissi	sasisses	sasís	sasissèm	sasissètz	sasisson
Imperfach	sasissiái	sasissiás	sasissiá	sasissiam	sasissiatz	sasissián
Preterit	sasiguèri	sasiguères	sasiguèt	sasiguèrem	sasiguèretz	sasiguèron
Futur	sasirai	sasiràs	sasirà	sasirem	sasiretz	sasiràn
Condicional	sasiriái	sasiriás	sasiriá	sasiriam	sasiriatz	sasirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	sasisca	sasiscas	sasisca	sasiscam	sasiscatz	sasiscan
Imperfach	sasiguèsse	sasiguèsses	sasiguèsse	sasiguèssem	sasiguèssetz	sasiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	sasís !	—	sasiscam !	sasissetz !	—
Negatiu	—	sasiscas pas !	—	sasiscam pas !	sasiscatz pas !	—