successora

Occitan

Etimologia

Del latin successor

Prononciacion

/syt͡seˈsuɾo̞/, /syt͡seˈsuɾo̞/, provençau: /syt͡seˈsuʀo̞/, /syt͡seˈsuʀo̞/

Sillabas

suc|ces|so|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
successora	successoras
[syt͡seˈsuɾo̞]	[syt͡seˈsuɾo̞s]

successora femenin (masculinizacion: successor)

1. Persona que succedís a una autra dins una foncion, un títol, un ròtle o una institucion.

Traduccions

alemand: Nachfolgerin (de), Amtsnachfolgerin (de), Nachfahrin (de) anglés: successora (en) basc: oinordekoa (eu) catalan: successora (ca) espanhòl: sucesora (es)

francés: successeur (fr), successeure (fr), successeuse (fr), successeresse (fr), successrice (fr) italian: successore (it) portugués: sucessora (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin successor

Prononciacion

[?]

Sillabas

suc|ces|so|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
successora	successores

successora femenin (masculinizacion: successor)

1. successora