supersticiós

Occitan

Etimologia

Del latin superstitiosus

Prononciacion

/sypeɾsti'sjus/, /sypeɾsti'sjus/, provençau /sypeʀsti'sjus/, /sypeʀsti'sjus/

França (Bearn) : escotar « supersticiós »

Sillabas

su|per|sti|ciós

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	supersticiós	supersticioses
	[sypeɾsti'sjus]	[sypeɾsti'sjuzes]
Femenin	supersticiosa	supersticiosas
	[sypeɾsti'sjuzo̞]	[sypeɾsti'sjuzo̞s]

supersticiós

1. Que viu dins la supersticion ; que crenta los efièches de las influéncias subrenaturalas.
2. Ont i a de supersticion.
3. Que fa mòstra d’un ligam espelucaire per quicòm.

Derivats

• supersticiosament

Traduccions

alemand: abergläubisch (de) anglés: superstitious (en) basc: catalan: supersticiós (ca)

espanhòl: supersticioso (es) francés: superstitieux (fr) galician: supersticioso (gl) italian: superstizioso (it) portugués: supersticioso (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin superstitiosus

Prononciacion

[?]

Sillabas

su|per|sti|ciós

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	supersticiós	supersticiosos
Femenin	supersticiosa	supersticioses

supersticiós

1. supersticiós ^(oc)