taciturne
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin taciturnus « silenciós, taciturn »
Prononciacion
/tasiˈtyɾne/, procençau /tasiˈtyʀne/
Sillabas
ta|ci|turne
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | taciturne | taciturnes |
| [tasiˈtyɾne] | [tasiˈtyɾnes] | |
| Femenin | taciturna | taciturnas |
| [tasiˈtyɾno̞] | [tasiˈtyɾno̞s] | |
taciturne
- Qu'es de temperament, d’umor a parlar pauc.
- Que defugís la convèrsa
Variantas dialectalas
Derivats
Sinonims
Antonims
Parents
Traduccions
|
|
Francés
Etimologia
- Del latin taciturnus « silenciós, taciturn »
Prononciacion
General /tasityʁn/
Sillabas
ta|ci|turn
Adjectiu
taciturne masculin o femenin, (plural: taciturnes)