tolerant

Occitan

Etimologia

Del latin tolerans, de tolero.

Prononciacion

/tule'ɾan/, /tule'ɾan/, provençau /tule'ɾɑ̃ⁿ/, /tule'ɾɑ̃ⁿ/ França (Bearn) : escotar « tolerant »

Sillabas

to|le|rant

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	tolerant	tolerants
	[tule'ran]	[tule'ran]
Femenin	toleranta	tolerantas
	[tule'ranto̞]	[tule'ranto̞]

tolerant

1. Qui tolera.
2. Persona que mòstra la tolerància, qu'es indulgenta
   1. mai que mai en matèria religiosa

Antonims

• intolerant

Traduccions

alemand: tolerant (de) anglés: tolerant (en) basc: jasanbera (eu) catalan: tolerant (ca)

espanhòl: tolerante (es) francés: tolérant (fr) italian: tollerante (it) portugués: tolerante (pt)

Forma de vèrb

tolerant

1. Gerondiu de tolerar.

Alemand

Etimologia

Del latin tolerans, de tolero.

Prononciacion

/toləˈʁant/, /toləˈʁant/

Sillabas

to|le|rant

Adjectiu

tolerant

1. tolerant

Anglés

Etimologia

Del latin tolerans, de tolero.

Prononciacion

RU /ˈtɒləɹənt/, /ˈtɒləɹənt/ EUA /ˈtɑːləɹənt/, /ˈtɑːləɹənt/

Reialme Unit (Southern England) : escotar « tolerant »

Adjectiu

tolerant (plural: tolerants)

1. tolerant

Catalan

Etimologia

Del latin tolerans, de tolero.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « tolerant »

Prononciacion

[?]

Sillabas

to|le|rant

Adjectiu

tolerant masculin o femenin (Plural: tolerants)

1. tolerant.

Forma de vèrb

tolerant

1. Gerondiu de tolerar.