indulgent
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin indulgens « indulgent, benvolent ».
Prononciacion
lengadocian /indylˈd͡ʒen/; gascon /indylˈʒen/
Sillabas
in|dul|gent
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | indulgent | indulgents |
| [indylˈd͡ʒen] | [indylˈd͡ʒens] | |
| Femenin | indulgenta | indulgentas |
| [indylˈd͡ʒento̞] | [indylˈd͡ʒento̞s] | |
indulgent
- Que practica l’indulgéncia ; que perdona aisidament las decas o las mancas.
Derivats
Parents
Traduccions
Anglés
Etimologia
- Del latin indulgens « indulgent, benvolent ».
Prononciacion
/ɪnˈdʌldʒən/
Sillabas
in|dul|gent
Adjectiu
indulgent (Plural: indulgents)
Catalan
Etimologia
- Del latin indulgens « indulgent, benvolent ».
Prononciacion
Espanha (Barcelona) : escotar « indulgent »
Prononciacion
Sillabas
in|dul|gent
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | indulgent | indulgents |
| Femenin | indulgenta | indulgentes |
indulgent
Francés
Etimologia
- Del latin indulgens « indulgent, benvolent ».
Prononciacion
/ɛ̃dylʒɑ̃/
Sillabas
in|dul|gent
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | indulgent | indulgents |
| [ɛ̃dylʒɑ̃] | [ɛ̃dylʒɑ̃] | |
| Femenin | indulgente | indulgentes |
| [ɛ̃dylʒɑ̃t] | [ɛ̃dylʒɑ̃t] | |
indulgent