tropèu

Veire tanben : tropeu

Occitan

Etimologia

Derivat de tropa amb lo sufix -èu, aparentat a tròp del francic *thorp.

Prononciacion

/ˈtrupɛw/, /ˈtrupɛw/

Sillabas

tro | pèu (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tropèu	tropèus
[ˈtrupɛw]	[ˈtrupɛws]

tropèu femenin (provençau)

1. Agropament de bèstias que son abalidas ensems.

Parents

• tròp
• tropa

Variantas dialectalas

• tropèl (lengadocian)
• tropèth (gascon)
• tropeu (lemosin), (vivaroaupenc)

Traduccions

anglés : flock (en) catalan : ramat (ca) masculin, tropell (ca) masculin espanhòl : rebaño (es) masculin

francés : troupeau (fr) masculin portugués : rebanho (pt) masculin