virgo
Latin
Etimologia
Del protoindoeuropèu *varg (vigor). Que donèt lo sanscrit ūrg (fòrça), lo grèc ὀργάω, orgaô (« enflar »), ὀργή, orgê (« vam »).
Sillabas
vir | go (2)
Nom comun
| Cas | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominatiu | virgo | virgines |
| Vocatiu | virgo | virgines |
| Accusatiu | virginem | virgines |
| Genitiu | virginis | virginum |
| Datiu | virgini | virginibus |
| Ablatiu | virgine | virginibus |
virgo (genitiu: virginis) tresena declinason