abitant

Occitan

Etimologia

Del gerondiu de abitar.

Prononciacion

/aβiˈtan/, /aβiˈtan/

França (Bearn) : escotar « abitant »

Sillabas

a | bi | tant (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	abitant	abitants
	[aβiˈtan]	[aβiˈtans]
Femenin	abitanta	abitantas
	[aβiˈtanto]	[aβiˈtantos]

abitant masculin

1. Persona, o eventualament animal, passant una partida importanta de sa vida dins un luòc donat.

   La vila de Tolosa compta mai de 400 000 abitants.

   Los abitants del bòsc son puslèu discrets.

Sinonims

• estatjant
• poblant
• resident

Traduccions

alemand: Einwohner (de) masculin, Bewohner (de) masculin anglés: inhabitant (en), resident (en), denizen (en) catalan: habitant (ca) masculin, resident (ca) masculin chèc: obyvatel (cs) danés: beboer (da), indbygger (da) espanhòl: habitante (es) masculin e femenin, habitador (es) masculin esperanto: loĝanto (eo) finlandés: asukas (fi) frison : bewenner (fy) feroés : íbúgvi (fo) galician: habitante (gl) masculin

indonesian : penduduk (id) italian : abitante (it) masculin neerlandés : bewoner (nl) papiamento : habitante (pap) portugués : habitante (pt) masculin, morador (pt) masculin romanés: locuitor (ro) masculin sard: abitante (sc) sicilian: abbitanti (scn) masculin naut sorab: wobydler (hsb) swahili : mwenyeji (sw)

Forma de vèrb

abitant

1. Gerondiu del vèrbe abitar.

   Las raras personas abitant aquestes luòcs son fòrt ospitalièras.