abocar

Occitan

Etimologia

Derivat de boca.

Prononciacion

/aβuˈka/, /aβuˈka/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « abocar »

Vèrb

abocar

1. Voidar, far passar lo contengut d'un recipient dins un autre.

s'abocar

1. Se taular.

Derivats

• abocament

Traduccions

alemand: gießen (de) anglés: to pour (en) catalan: abocar (ca) chèc: lít (cs) imerfectiu, nalít (cs) perfectiu

espanhòl: verter (es) francés: verser (fr) italian: versare (it) romanés: a turna (ro)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	abocar
Gerondiu	abocant
Participi passat
	singular			plural
masculin	abocat			abocats
femenin	abocada			abocadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	aboqui aboque	abocas	aboca	abocam	abocatz	abocan
Imperfach	abocavi	abocavas	abocava	abocàvem	abocàvetz	abocavan
Preterit	aboquèri	aboquères	aboquèt	aboquèrem	aboquèretz	aboquèron
Futur	abocarai	abocaràs	abocarà	abocarem	abocaretz	abocaràn
Condicional	abocariái	abocariás	abocariá	abocariam	abocariatz	abocarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	aboque	aboques	aboque	aboquem	aboquetz	aboquen
Imperfach	aboquèssi	aboquèsses	aboquès aboquèsse	aboquèssem	aboquèssetz	aboquèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	aboca !	—	aboquem !	abocatz !	—
Negatiu	—	aboques pas !	—	aboquem pas !	aboquetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Derivat de boca.

Prononciacion

/əβuˈka/, /əβuˈka/

Vèrb

abocar

1. Abocar.