absténer

Occitan

Etimologia

Del latin abstinere « s’empachar de far quicòm, téner alunhay»). ».

Prononciacion

/at͡sˈtene/, /at͡sˈtene/

Sillabas

abs|téner

Vèrb

absténer

1. S’empachar de far quicòm ; se privar de l’usatge de quicòm.
2. (especialament) Participar al vòte.
3. (especialament) (drech) Decidie de far pas çò que se fa normalament.
4. Empachar, dissuadir.

Variantas dialectalas

• abstenir (lengadocian, provençau)
• abstiener (gascon)

Parents

• abstencion

Traduccions

alemand: verzichten (de) anglés: abstain (en); eschew (en) basc: catalan: abstenir (ca)

espanhòl: abstener (es) francés: abstenir (fr) italian: astener (it) portugués: abster (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	absténer / abstenir
Gerondiu	abstenent
Participi passat
	singular			plural
masculin	abstengut			abstenguts
femenin	abstenguda			abstengudas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	absteni	abstenes	absten	abstenèm	abstenètz	abstenon
Imperfach	absteniái	absteniás	absteniá	absteniam	absteniatz	abstenián
Preterit	abstenguèri	abstenguères	abstenguèt	abstenguèrem	abstenguèretz	abstenguèron
Futur	abstendrai	abstendràs	abstendrà	abstendrem	abstendretz	abstendràn
Condicional	abstendriái	abstendriás	abstendriá	abstendriam	abstendriatz	abstendrián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	abstenga	abstengas	abstenga	abstengam	abstengatz	abstengan
Imperfach	abstenguèsse	abstenguèsses	abstenguèsse	abstenguèssem	abstenguèssetz	abstenguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	absten !	—	abstengam !	abstengètz !	—
Negatiu	—	abstengas pas !	—	abstengam pas !	abstengatz pas !	—