adventici

Occitan

Etimologia

Del latin adventicius « que s’apons, suplementari, venent de l’estrangièr ».

Prononciacion

/adbenˈtisi/, /adbenˈtisi/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	adventici	adventicis
	[adbenˈtisi]	[adbenˈtisis]
Femenin	adventícia	adventícias
	[adbenˈtisjo̞]	[adbenˈtisjo̞s]

adventici

1. Qu'es pas natualament dedins quicòm, que n'i arriba d'en fòra.
2. (botanica) Que se descolopa en fòra de son airal d'espandida natural.
3. (agronomia) Qualifica las plantas indesirablas que butan dins las culturas.

Variantas dialectalas

• adventís

Traduccions

alemand: adventiv (de) anglés: adventive (en), adventitious (en) basc: catalan: adventici (ca)

espanhòl: adventicio (es), advenedizo (es) francés: adventice (fr), adventif (fr) italian: avventivo (it) portugués: adventício (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin adventicius « que s’apons, suplementari, venent de l’estrangièr ».

Prononciacion

[?]

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	adventici	adventicis
Femenin	adventícia	adventícies

adventici

1. adventici ^(oc)