amira

Occitan

Etimologia

De mirar.

Prononciacion

/aˈmiɾo̞/, /aˈmiɾo̞/, provençau /aˈmiʀo̞/, /aˈmiʀo̞/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
amira	amiras
[aˈmiɾo̞]	[aˈmiɾo̞s]

amira femenin

1. (arma de fuòc) Salhent plaçat al tèrme del canon que s'utiliza per afustar.
2. (per extencion) Pèça d'unes instruments o objècte isolat que se pren per dirigir o regla la vista.
3. (en general) Senhal, marca, punt de referéncia, perspectiva.

Variantas dialectalas

• mira

Derivats

• prene l'amira

Sinonims

arma

• visor

en general

• objectiu
• perspectiva

Traduccions

alemand: Visier (de) anglés: sight (en) basc: catalan: mira (ca)

espanhòl: mira (es), visor (fr) francés: mire (fr), viseur (fr) italian: mirino (it) portugués: mira (pt)

Forma de vèrb

amira

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de amirar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiy de amirar.