aprueimar
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin approximāre.
Prononciacion
/aprejˈma/
Vèrb
aprueimar
- Botar prèp de qualqu'un o de quicòm.
s'aprueimar (lemosin)
Variantas dialectalas
Traduccions
Conjugason
Lemosin
| Infinitiu | aprueimar | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Gerondiu | aprueimant | |||||
| Participi passat | ||||||
| singular | plural | |||||
| masculin | aprueimat | aprueimats | ||||
| femenin | aprueimada | aprueimadas | ||||
| Mòde indicatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| iu | tu | eu ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
ilhs elas | |
| Present | aprueime | aprueimas | aprueima | aprueimam | aprueimatz | aprueiman aprueimen |
| Imperfach | aprueimava | aprueimavas aprueimaves |
aprueimava | aprueimavam aprueimavem |
aprueimavatz aprueimavetz |
aprueimavan aprueimaven |
| Preterit | aprueimei | aprueimeras aprueimeres |
aprueimet | aprueimeram aprueimerem |
aprueimeratz aprueimeretz |
aprueimeren |
| Futur | aprueimarai | aprueimaras | aprueimará | aprueimarem | aprueimaretz | aprueimaran |
| Condicional | aprueimariá | aprueimarias | aprueimariá | aprueimariam | aprueimariatz | aprueimarian |
| Mòde subjonctiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| iu | tu | eu ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
ilhs elas | |
| Present | aprueime | aprueimes | aprueime | aprueimem | aprueimetz | aprueimen |
| Imperfach | aprueimessa | aprueimessas | aprueimessa | aprueimessam aprueimessem |
aprueimessatz | aprueimessan aprueimessen |
| Mòde imperatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| iu | tu | eu ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
ilhs elas | |
| Afirmatiu | — | aprueima ! | — | aprueimam ! | aprueimatz ! | — |
| Negatiu | — | aprueimas pas ! | — | aprueimam pas ! | aprueimatz pas ! | — |
| Nòtas | ||||||