banhar

Occitan

Etimologia

Del bas latin baneare.

Prononciacion

/baˈɲa/, /baˈɲa/

escotar « banhar »

Sillabas

ba | nhar (2)

Vèrb

banhar

1. Accion d'immergir dins un liquid.
2. Far venir umid, molhar.

Parents

banh banhader banhadora banhadoira

banhaire banhatge banhièr

Traduccions

alemand: baden (de) anglés: to bathe (en) catalan: banyar (ca) espanhòl: bañar (es)

francés: baigner (fr) (1), mouiller (fr) (2) italian: bagnare (it) sicilian: vagnari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	banhar
Gerondiu	banhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	banhat			banhats
femenin	banhada			banhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	banhi banhe	banhas	banha	banham	banhatz	banhan
Imperfach	banhavi	banhavas	banhava	banhàvem	banhàvetz	banhavan
Preterit	banhèri	banhères	banhèt	banhèrem	banhèretz	banhèron
Futur	banharai	banharàs	banharà	banharem	banharetz	banharàn
Condicional	banhariái	banhariás	banhariá	banhariam	banhariatz	banharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	banhe	banhes	banhe	banhem	banhetz	banhen
Imperfach	banhèssi	banhèsses	banhès banhèsse	banhèssem	banhèssetz	banhèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	banha !	—	banhem !	banhatz !	—
Negatiu	—	banhes pas !	—	banhem pas !	banhetz pas !	—
Nòtas