blanquièra

Occitan

Etimologia

De blanquir

Prononciacion

/blaŋˈkjɛɾo̞/, /blaŋˈkjɛɾo̞/

Sillabas

blan|quiè|ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
blanquièra	blanquièras
[blaŋˈkjɛɾo̞]	[blaŋˈkjɛɾo̞s]

blanquièra femenin, (masculin: blanquièr)

1. Persona qu'adoba las pèls de feda o de cabra per las ruscar.

Parents

• blanquir
• blancariá

Traduccions

alemand: Gerberin (de) anglés: tawer (en) basc: catalan: blanquera (ca)

espanhòl: curtidora (es) francés: mégissière (fr) italian: conciatora (it) portugués: branqueadora (pt)