cabra

Occitan

Etimologia

Del latin capra.

Prononciacion

lengadocian /ˈkaβɾo̞/, /ˈkaβɾo̞/

provençau /ˈkabʀə/, /ˈkabʀə/

França (Bearn) : escotar « cabra »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabra	cabras
[ˈkaβɾo̞]	[ˈkaβɾo̞s]

cabra femenin (lengadocian) (provençau)

Una cabra domestica.

Una cabra per auçar de cargas.

Una cabra per resar.

Una cabra o aranha d'aiga.

Una cabra (Phtirius inguinalis)

1. (Zoologia) Mamifèr romiaire, amb bana cavas e persistantas e de menton garnit d’una barba, de la sosfamilha Caprinae de la familha dels Bovidae.
2. (Zoologia, especialament) Mamifèr feme que lo mascles es lo boc.
3. (Tecnica) Dispositiu destinat a auçar de cargas, de bigas o sus lo qual òm i pièja quicòm.
4. (Fusteriá) Aplech compausada de doas crotz de Sant Andrèu, per manténer la lenha de ressar
5. (Textil) Dispositiu que servís a manténer lo fus d’un molin de seda.
6. (Cordariá) Aplech per tòrcer los fils d'una còrda.
7. (Entomologia) Aranha d'aiga
8. (Entomologia) Pesolh cort (Phtirius inguinalis)
9. (Musica) Cabreta

Variantas dialectalas

• chabra (lemosin)
• craba (gascon)

Derivats

• cabrada
• cabraire
• cabral
• cabràs
• cabrar
• cabrenc
• cabriboc
• cabridar
• cabrièr
• cabrit

Locucions derivadas

• aver d’autras cabras a mólzer
• cabra de aur
• far venir cabra
• sautar de la cabra al perièr

Provèrbi

• quand la cabra sauta dins òrt, se lo cabrit i sauta a pas tòrt

Traduccions

mamifèr

alemand: Ziege (de) femenin, Geiß (de) femenin anglés: goat (en) asturian: cabra (ast) basc: ahuntz (eu) breton: gavr (br) bielorús: каза (be) femenin bulgar: коза (bg) femenin catalan: cabra (ca) femenin chèc: koza (cs) femenin danés: ged (da) eslovac: koza (sk) femenin eslovèn: koza (sl) femenin esperanto: kapro (eo) espanhòl: cabra (es) femenin estonian: kits (et) finlandés: vuohi (fi) francés: chèvre (fr) femenin francoprovençau/arpitan: cabra (frp) femenin islandés: geit (is) italian: capra (it) femenin japonés: やぎ (ja) ladin: cioura (lld) femenin, cëura (lld) femenin lituanian: ožka (lt) lorenc roman: gaille (lorenc) femenin, gaïe (lorenc) (?) meglenoromanés: capră (ruq) femenin neerlandés: geit (nl) norvegian: geit (no) ongrés: kecske (hu) polonés: koza (pl) femeninкоза portugués: cabra (pt) femenin romanés: capră (ro) femenin rus: коза (ru) femenin suedés: getdjur (sv) turc: keçi (tr) ucraïnian: коза (uk) femenin valon: gade (wa) femenin

Forma de vèrb

cabra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cabrar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cabrar

Catalan

Etimologia

Del latin capra.

Prononciacion

oriental /ˈkaβɾə/, /ˈkaβɾə/

occidental /ˈkabɾa/, /ˈkabɾa/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabra	cabres

cabra femenin

1. (Zoologia, mamifèr) cabra ^(pt)
2. (Zoologia, entomologia) Aranha de l'olivièr (Liothrips oleae)
3. (Zoologia, entomologia) Pesolh cort (Phthirus pubis)
4. (Zoologia, crustacèu) Aranha de mar (Maja squinado)
5. (Micologia) Mena de rosilhon

Espanhòl

Etimologia

Del latin capra.

Prononciacion

/ˈkaβ̞ɾa/, /ˈkaβ̞ɾa/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabra	cabras
[ˈkaβ̞ɾa]	[ˈkaβ̞ɾas]

cabra femenin

1. (Zoologia, mamifèr) cabra ^(pt)
2. (Militar) Boson, moton
3. (Zoologia, ictiologia) Mena de peissons: Serranus cabrilla, Helicolenus dactylopterus

Portugués

Etimologia

Del latin capra.

Prononciacion

Portugal /ˈkabɾɐ/, /ˈkabɾɐ/

Brasil /ˈkabɾɐ/, /ˈkabɾɐ/, /ˈkabɾə/, /ˈkabɾə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabra	cabras

cabra femenin

1. (Zoologia, mamifèr) cabra ^(pt)
2. (Entomologia) Aranha d'aiga
3. (Tecnica) Pichon dispositiu destinat a auçar de cargas.
4. (Pejoratiu) Femna de mal conselh, que crida fòrt, prostituïda

cabra masculin

1. (Brasil) Mestís filh d'una persona negra amb una persona mulastra.
2. (Brasil) Subjècte, cara
3. (Brasil) Gardacòrs