bofona

Occitan

Etimologia

De l'italian buffone

Prononciacion

lengadocian, gascon /buˈfuno̞/, /buˈfuno̞/

provençau /buˈfũnə/, /buˈfũnə/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
bofona	bofonas
[buˈfuno̞]	[buˈfuno̞s]

Una bofona, sègle XV

bofona femenin, (femenin: bofon)

1. (istòria) Personatge que la foncion èra d’amusar la cort dels nòbles.
2. (Edat mejana) Personatge de teatre que l'emplec es de far rire.
3. Persona que fa rire, palhassa de circ.

Sinonims

persona que fa rire

• amusaira
• bofonaira
• pitra

Parents

• bofonada / bofonariá
• bofonament
• bofonar

Traduccions

Personatge que la foncion èra d’amusar la cort
alemand: Narrin (de) anglés: jester (en) basc: catalan: bufona (ca), albardana (ca)	espanhòl: bufona (es) francés: bouffonne (fr) italian: buffa (it) portugués: bufoa (pt)

Forma d'adjectiu

bofona

1. femenin singular de bofon

Forma de vèrb

bofona

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bofonar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bofonar