breçòl

Un brèçòl ancian

Occitan

Etimologia

De brèç amb lo sufix diminutiu -òl.

Prononciacion

/bɾeˈsɔl/, /bɾeˈsɔl/

Sillabas

bre | çòl (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
breçòl	breçòls
[bɾeˈsɔl]	[bɾeˈsɔls]

breçòl masculin

1. Lièch pichonèl ont se fa jaire los nenons.

Variantas dialectalas

• brèç
• brèça
• breçòla
• cua (gascon)
• cunhèra (gascon)

Derivats

breçadissa breçadoira breçaire breçairòla breçar

brecièra breçolaire breçolar breçolièra

Traduccions

alemand: Wiege (de) femenin anglés: cradle (en) breton: kavell (br) catalan: bressol (ca) masculin espanhòl: cuna (es) femenin esperanto: lulilo (eo) francés: berceau (fr) masculin

italian: culla (it) femenin neerlandés: wieg (nl) ongrés: bölcső (hu) polonés: kołyska (pl) portugués: berço (pt) masculin romanés: leagăn (ro) neutre