còda

Occitan

Etimologia

Del italian coda « coa ».

Prononciacion

lengadocian /ˈkɔðo̞/, /ˈkɔðo̞/

provençau /ˈkɔdə/, /ˈkɔdə/

Sillabas

cò|da

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
còda	còdas
[ˈkɔðo̞]	[ˈkɔðo̞s]

còda femenin

1. (musica) Passatge final d’una pèça de musica o d’un movement, conclusion, postlud.
2. (Solfègi) Signe, en forme de cercle superpausat a un signe « plus », qu'indica a l’interprèta que se jòga lo passatge final.
3. (linguistica) Una o mai consonantas seguissent lo nuclèu dins una sillaba.

Traduccions

alemand: Koda (de) anglés: coda (en) basc: catalan: coda (ca)

espanhòl: coda (es) francés: coda (fr) italian: coda (it) portugués: coda (pt)

Forma de vèrb

còda

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de codar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de codar