còfre

Occitan

Etimologia

Del latin cophinus « banasta ».

Prononciacion

/'kɔfɾe/, /'kɔfɾe/

Sillabas

cò|fre

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
còfre	còfres
['kɔfɾe]	['kɔfɾes]

còfre masculin

1. Mòble en forma de caissa, de fusta o de metal, per gardar enclausas de causas.

Sinonims

• arca
• mala

Traduccions

alemand: Truhe (de) anglés: coffer (en) chest (en) catalan: cofre (ca) basc: bularra (eu)

espanhòl: culto (es) francés: cofre (fr) italian: baule (it) portugués: baú (pt)