cartocha

Veire tanben : cartocho

Occitan

Etimologia

De l’italian cartuccia del latin charta (« papièr »)

Prononciacion

lengadocian, gascon /kaɾˈtut͡ʃo̞/, /kaɾˈtut͡ʃo̞/

escotar « cartocha »

provençau /kaɾʀˈtut͡ʃə/, /kaɾʀˈtut͡ʃə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cartocha	cartochas
[kaɾˈtut͡ʃo̞]	[kaɾˈtut͡ʃo̞s]

cartocha femenin

De cartochas de diferents calibres.

De cartochas d'encre per estilograf

1. (armament) Carga entièra d’una arma de fuòc portativa, enclausa dins un carton cilindric o dins una dolha de metal.
2. (per extension) Estug d’un format especific per unes instruments que se cambia e provesís la matèria per la recarga.
   • La cartocha d'un estilograf.
   • La cartocha d'una estampadoira.

Derivats

• catocheriá / catocheria
• cartochièra

Traduccions

alemand: Patrone (de) anglés: cartridge (en) basc: catalan: cartutx (ca)

espanhòl: cartucho (es) francés: cartouche (fr) italian: cartuccia (it) portugués: cartucho (pt)