coar

Occitan

Etimologia

Del latin cubare qu'a remplaçat incubare.

Prononciacion

/kuˈa/, /kuˈa/

França (Bearn) : escotar « coar »

Sillabas

co | ar (2)

Vèrb

coar

1. Cobrir, per un animal ovipar, los uòus amb lo còs per los servar cauds.

Variantas dialectalas

• covar (provençau)

Sinonims

• incubar

Derivats

• coada
• coason

Traduccions

alemand: brüten (de) anglés: to brood (en) cannada: ಕಾವುಕೊಡು (kn) catalan: covar (ca) espanhòl: empollar (es), incubar (es)

esperanto: kovi (eo) francés: couver (fr) italian: covare (it) neerlandés: broeden (nl)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	coar
Gerondiu	coant
Participi passat
	singular			plural
masculin	coat			coats
femenin	coada			coadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	coi coe	coas	coa	coam	coatz	coan
Imperfach	coavi	coavas	coava	coàvem	coàvetz	coavan
Preterit	coèri	coères	coèt	coèrem	coèretz	coèron
Futur	coarai	coaràs	coarà	coarem	coaretz	coaràn
Condicional	coariái	coariás	coariá	coariam	coariatz	coarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	coe	coes	coe	coem	coetz	coen
Imperfach	coèssi	coèsses	coès coèsse	coèssem	coèssetz	coèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	coa !	—	coem !	coatz !	—
Negatiu	—	coes pas !	—	coem pas !	coetz pas !	—
Nòtas