covar

Occitan

Etimologia

Del latin cubare qu'a remplaçat incubare.

Prononciacion

/kuˈva/, /kuˈva/

Sillabas

co | var (2)

Vèrb

covar (provençau)

1. Cubrir, per un animau ovipar, los uòus amb lo còs per los gardar cauds.

Variantas dialectalas

• coar

Sinonims

• incubar

Derivats

• covada
• covason

Traduccions

alemand: brüten (de) anglés: to brood (en) cannada: ಕಾವುಕೊಡು (kn) catalan: covar (ca) espanhòl: empollar (es), incubar (es)

esperanto: kovi (eo) francés: couver (fr) italian: covare (it) neerlandés: broeden (nl)

Conjugason

Provençau

Infinitiu	covar
Gerondiu	covant
Participi passat
	singular			plural
masculin	covat			covats
femenin	covada			covadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	elei elei
Present	covi cove	coves	cova	covam	covatz	covan
Imperfach	covavi covave	covaves	covava	covaviam	covaviatz	covavan
Preterit	covèri covère	covères	covèt	covèriam	covèriatz	covèron
Futur	covarai	covaràs	covarà	covarem	covaretz	covaràn
Condicional	covariáu	covariás	covariá	covariam	covariatz	covarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	elei elei
Present	covi cove	coves	cove	covem	covetz	covan
Imperfach	covèssi covèsse	covèsses	covès covèsse	covessiam	covessiatz	covèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	elei elei
Afirmatiu	—	cova !	—	covem !	covatz !	—
Negatiu	—	coves pas !	—	covem pas !	covetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin cubare que prenguèt lo sens del vèrb incubare.

Prononciacion

[ku'βa] (oriental), [ko'vaɾ] (occidental) Espanha (Barcelona) : escotar « covar »

Sillabas

co | var (2)

Vèrb

covar

Traduccions

• coar ^(oc)

Derivats

• covada
• covador