envejar

Occitan

Etimologia

Del latin invideō.

Prononciacion

/embeˈd͡ʒa/, /embeˈd͡ʒa/

França (Bearn) : escotar « envejar » Lengadocian : escotar « envejar »

Sillabas

en | ve | jar

Vèrb

envejar

1. Èsser gelós de çò que possedís qualqu'un.
2. Desirar fortament la possession d'autrú.

Mots aparentats

• enveja

Sinonims

• cobesejar (lengadocian)
• cobedejar (gascon)

Traduccions

alemand: beneiden (de) anglés: to envy (en) catalan: envejar (ca)

espanhòl: envidiar (es) francés: jalouser (fr), envier (fr), convoiter (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	envejar
Gerondiu	envejant
Participi passat
	singular			plural
masculin	envejat			envejats
femenin	envejada			envejadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	envegi envege	envejas	enveja	envejam	envejatz	envejan
Imperfach	envejavi	envejavas	envejava	envejàvem	envejàvetz	envejavan
Preterit	envegèri	envegères	envegèt	envegèrem	envegèretz	envegèron
Futur	envejarai	envejaràs	envejarà	envejarem	envejaretz	envejaràn
Condicional	envejariái	envejariás	envejariá	envejariam	envejariatz	envejarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	envege	enveges	envege	envegem	envegetz	envegen
Imperfach	envegèssi	envegèsses	envegès envegèsse	envegèssem	envegèssetz	envegèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	enveja !	—	envegem !	envejatz !	—
Negatiu	—	enveges pas !	—	envegem pas !	envegetz pas !	—
Nòtas