colona

Occitan

Etimologia

Del latin colonus « païsan, agricultor, bordièr,abitant », del vèrb latin colere « cultivar »

Prononciacion

/kuˈluno̞/, /kuˈluno̞/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
colona	colonas
[kuˈluno̞]	[kuˈluno̞s]

colona femenin, (equivalent masculin: colon)

1. Membra d’una colonia de la competéncia d’un Estat colonial, que trabalha la tèrra o qu'es comerçanta, etc.
2. (istòria contemporanèa) (analogia) Ocupanta israeliana, fòra de las frontièras oficialas d'Israèl, de tèrras dins los territòris devoluts a la Jordánia pels accòrdis de 1948.
3. (drech) Meitadièra que la renda se paga en natura.

Traduccions

alemand: Siedler (de) anglés: colonist (en), settler (en) basc: catalan: colona (ca)

espanhòl: colona (es) francés: colon (fr) italian: colonista (it) portugués: colona (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin colonus « païsan, agricultor, bordièr,abitant », del vèrb latin colere « cultivar »

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
colona	colones

colona femenin, (equivalent masculin: colon)

1. colona ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin colonus « païsan, agricultor, bordièr,abitant », del vèrb latin colere « cultivar »

Prononciacion

/koˈlona/, /koˈlona/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
colona	colonas

colona femenin, (equivalent masculin: colon)

1. colona ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin colonus « païsan, agricultor, bordièr,abitant », del vèrb latin colere « cultivar »

Prononciacion

Portugal /koˈlonɐ/, /koˈlonɐ/; Brasil /koˈlõnɐ/, /koˈlõnɐ/, /koˈlonə/, /koˈlonə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
colona	colonas

colona femenin, (equivalent masculin: colono)

1. colona ^(oc)