comissària

Occitan

Etimologia

Del latin commissarius « sens identic », de commissus («delegat»).

Prononciacion

/kumiˈsaɾio̞/, /kumiˈsaɾio̞/; provençau /kumiˈsaʀio̞/, /kumiˈsaʀio̞/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
comissària	comissàrias
[kumiˈsaɾio̞]	[kumiˈsaɾio̞s]

comissària femenin (masculinizacion: comissari)

1. Femna qu'es comesa, encargada d’una comission.
2. Membra d’una comission.
   1. Foncionària encargada de la susvelhança de las companhiás fiancièras o industriallas.
   2. Delegada encargada per un govèrn de missions politicas temporàrias.
   3. (per elipsi) comissària de polícia.
3. (passat) Esposa del comissari.

Parents

• comísa
• comission

Traduccions

alemand: Kommissar (de) anglés: commissioner (en) ; superintendent (en) (foncionari de polícia, escolar...) basc: komisarioa (eu) catalan: comissària (ca)

espanhòl: comisaria (es) francés: commissaire (fr) italian: commissaria (it) portugués: comissária (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin commissarius « sens identic », de commissus («delegat»).

Prononciacion

Oriental: central /kumiˈsaɾiə/, /kumiˈsaɾiə/, balear /komiˈsaɾiə/, /komiˈsaɾiə/, /kumiˈsaɾiə/, /kumiˈsaɾiə/

Occidental: /komiˈsaɾia/, /komiˈsaɾia/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
comissària	comissàries

comissària femenin (masculinizacion: comissari)

1. comissària