concubinatge

Occitan

Etimologia

De concubin

Prononciacion

/kuŋkyβiˈnat͡ʃe/, /kuŋkyβiˈnat͡ʃe/; provençau /kuŋkybiˈnad͡ʒe/, /kuŋkybiˈnad͡ʒe/, gascon /kuŋkyβiˈnad͡ʒe/, /kuŋkyβiˈnad͡ʒe/

Sillabas

con|cu|bi|na|tge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
concubinatge	concubinatges
[kuŋkyβiˈnat͡ʃe]	[kuŋkyβiˈnat͡ʃes]

concubinatge masculin

1. Estat d’un parelh que viu ensemble coma se ambedos membres èran maridats.

Parents

• concubin

Traduccions

alemand: Zusammenleben (de) anglés: cohabitation (en), concubinage (en) basc: ohaidea (eu) catalan: concubinatge (ca), concubinat (ca)

espanhòl: concubinato (es) francés: concubinage (fr) italian: concubinato (it) portugués: concubinato (pt)

Catalan

Etimologia

De concubin

Prononciacion

[?]

Sillabas

con|cu|bi|na|tge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
concubinatge	concubinatges

concubinatge masculin

1. Concubinatge