contingéncia

Occitan

Etimologia

Del latin contingentia « çò qu'escai, azard », de contingere, «escaire»

Prononciacion

lengadocian /kuntinˈd͡ʒensjo̞/, /kuntinˈd͡ʒensjo̞/, gascon /kuntinˈʒensjo̞/, /kuntinˈʒensjo̞/, provençau /kũⁿtĩⁿd͡ʒẽⁿˈsjə/, /kũⁿtĩⁿd͡ʒẽⁿˈsjə/

Sillabas

con|tin|gén|cia

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
contingéncia	contingéncias
[kuntinˈd͡ʒensjo̞]	[kuntinˈd͡ʒensjo̞s]

contingéncia

1. Qualitat de çò qu'es contingent ; probabilitat d'escaire.
2. (filosofia) Possibilitat qu’una causa escasa o pas o qu’un èsser existisca o pas.
3. (corrent) Çò que pòt escàser o pas.

Antonims

filosofia

• necessitat

Parents

• contingent
• contingentament

Sinonims

• eventualitat
• escasença

alemand: Eventualität (de), Zufälligkeit (de), Kontingenz (de) (filosofia) basc: anglés: contingency (en) catalan: contingència (ca)

espanhòl: contingencia (es) francés: contingence (fr) italian: contingenza (it) portugués: contingência (pt)