contondent

Occitan

Etimologia

Del vèrb latin contundere « espotir, trissar ».

Prononciacion

/kuntun'den/, /kuntun'den/, provençau /kũⁿtũⁿ'dẽⁿ/, /kũⁿtũⁿ'dẽⁿ/

Sillabas

con|ton|dent

Adjectiu

talhant

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	contondent	contondents
	[kuntun'den]	[kuntun'dens]
Femenin	contondenta	contondentas
	[kuntun'dento̞]	[kuntun'dento̞s]

1. Que ferís sens perforar nimai talhar, mas fasent de contusions, coma un pal, un martèl, etc.

Traduccions

alemand: stumpf (de) anglés: blunt (en) basc: catalan: contundent (ca)

espanhòl: embotado (es), obtuso (es) francés: contondant (fr) italian: smussato (it), spuntato (it), contundente (it) portugués: cego (pt), embotado (pt), obtuso (pt)