contumàcia

Occitan

Etimologia

Del latin contumacia « estat de la persona que se defautèt de la justícia, contumàcia ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /kuntyˈmasio̞/, /kuntyˈmasio̞/

provençau /kũⁿtyˈmasiə/, /kũⁿtyˈmasiə/

Sillabas

con|tu|ma|cia

Nom comun

contumàcia femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
contumàcia	contumàcias
[kuntyˈmasio̞]	[kuntyˈmasio̞s]

1. (drech) Acte de l'acusat que defugís al moment de comparéisser fàcia al tribunal que lo cita.

Parents

• contumaç

Derivats

• per contumàcia

Traduccions

alemand: Nichterscheinen (de), Säumnis (de), anglés: contumacy (en) basc: catalan: contumàcia (ca)

espanhòl: contumacia (es) francés: contumace (fr) italian: contumacia (it) portugués: contumácia (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin contumacia « estat de la persona que se defautèt de la justícia, contumàcia ».

Prononciacion

oriental /kuntuˈmasiə/, /kuntuˈmasiə/, occidental /kontuˈmasia/, /kontuˈmasia/

Sillabas

con|tu|ma|cia

Nom comun

contumàcia femenin

Declinason
Singular	Plural
contumàcia	contumàcies

1. Rebellion
2. (drech) contumàcia ^(ca)