contumaç

Occitan

Etimologia

Del latin contumax « ufan, auturós, rebèl, contumaç ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /kuntyˈmas/, /kuntyˈmas/

provençai /kũⁿtyˈmas/, /kũⁿtyˈmas/

Sillabas

con|tu|maç

Adjectiu

contumaç

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	contumaç	contumaces
	[kuntyˈmas]	[kuntyˈmases]
Femenin	contumaça	contumaças
	[kuntyˈmaso̞]	[kuntyˈmaso̞s]

1. (drech) Que se defautèt per causa de fugida a las recercas de la justícia e qu'òm fa son procès sens que sià comparent, amb d'un jutjament novèl se cal.

Parents

• contumàcia

Traduccions

alemand: abwesend (de) anglés: contumacious (en) basc: catalan: contumaç (ca)

espanhòl: contumaz (es) francés: contumace (fr) italian: contumace (it) portugués: contumaz (pt)

Nom comun

contumaç masculin, (femenin: contumança)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	contumaç	kuntyˈmas
Femenin	contumaces	kuntyˈmases

1. (drech) Accusat que se defautèt a la justícia.

Traduccions

alemand: anglés: basc: catalan: contumaç (ca)

espanhòl: francés: contumace (fr) italian: portugués: ausente (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin contumax « ufan, auturós, rebèl, contumaç ».

Prononciacion

[?]

Sillabas

con|tu|maç

Adjectiu

contumaç femenin, (plurals: contumaces)

1. Rebèl
2. (drech) contumaç ^(oc)